'Het is stiller op Verloskunde'

Corona raakt veel medewerkers en afdelingen van het Martini Ziekenhuis direct. Maar ook Annemieke Prins, verpleegkundige op Verloskunde, merkt het duidelijk. 'Het is stiller op onze afdeling.' Ze legt uit waarom dat zo is en hoe ze nu tóch haar doelgroep bereikt.

'Normaal zijn wij een hele open afdeling. Mensen komen voor een rondleiding, we geven voorlichtingsavonden over borstvoeding en over de bevalling. Kinderen, familie en vrienden komen langs op kraamvisite. Een drukte van belang. Dat valt nu allemaal weg. Dus is het een stuk stiller bij ons.'

En dat allemaal door de corona maatregelen?
'Ja. Er mag nu maar één persoon mee naar de bevalling en op visite komen. Dus geen hele families. Dat kan nu niet. We willen het voor iedereen veilig houden. Maar gelukkig kan de partner wel bij de bevalling zijn. Ook als er sprake is van een keizersnede, mits die partner geen koorts heeft. Wat ook mooi is, is dat de partner ook nu gewoon mag blijven slapen en samen met de moeder en ons de zorg voor hun pasgeboren kind kan doen.'

Hoe houd je in deze periode contact met zwangere vrouwen?
'Normaal verzorgen wij als Martini Geboortegroep de voorlichtingsavonden. Die gaan nu natuurlijk niet door. Maar je wilt toch dat mensen weten dat je gewoon naar het ziekenhuis kunt komen. Dat duidelijk is hoe alles gaat als je naar het ziekenhuis komt. Gewoon simpele praktische dingen. Hoe en waar kom je binnen? Wie moet je bellen? Toen kreeg ik het idee om onze voorlichtingsavond in een filmpje te stoppen. Met hulp van mijn dochter Annelot in Zuid-Amerika is dat filmpje nu klaar. In een notendop leggen we het belangrijkste uit. Daarnaast doen we binnenkort een soort vragenuur op Instagram. Technisch moeten we dat nog rondbreien, maar het komt erop neer dat gynaecoloog Janna Munster en ik vooraf gestelde vragen beantwoorden. Ik denk dat dat prima via Instagram kan, omdat onze doelgroep vooral bestaat uit jonge mensen.'

Slim, want alles is anders nu…
'Het is een vreemde tijd. Ik wil best meer doen, want ik werk niet honderd procent. Juist omdat ik weet dat ergens anders in het ziekenhuis collega's heel hard bezig zijn en dat het hen ook emotioneel veel doet. Maar wij zijn een kritische afdeling. Alle verpleegkundigen van Verloskunde zijn nodig voor het draaien van onze eigen afdeling. Ik mag dus alleen op Verloskunde werken.'

En wat doet het met jou?
'Ik ben niet heel onrustig. Weet je, het is gewoon wat het is. Thuis hebben wij een motto: als je iets niet kunt veranderen, moet je er niet heel hard tegen gaan vechten. Je moet het accepteren. Natuurlijk is het af en toe ook wel moeilijk. Ik bedoel maar, ik heb een dochter in Zuid-Amerika en realiseer me dat we niet naar elkaar toe kunnen als er iets gebeurt. Dat is best lastig, maar ik kan het niet veranderen op dit moment. Dus accepteer ik het. En dat vakanties niet doorgaan, het zij zo. We moeten hier met z'n allen doorheen, het gaat straks weer beter worden.'

Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om je gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om je gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.